Leg het concept van virtuele tabel uit en de rol ervan bij de implementatie van polymorfisme in objectgeoriënteerd programmeren.

Virtuele tabel (vtable) is een datastructuur die wordt gebruikt in objectgeoriënteerde programmeertalen om dynamisch (runtime) polymorfisme te ondersteunen. Het bevat pointers naar functies (methoden) die kunnen worden overschreven in afgeleide klassen.

Wanneer een object een virtuele methode aanroept, bepaalt het programma via de vtable welke implementatie van de methode wordt aangeroepen — die van de basisklasse of die overschreven in de afgeleide klasse. Dit maakt het mogelijk om één interface te gebruiken voor verschillende objecttypes, wat flexibiliteit en uitbreidbaarheid van de code biedt.

Voorbeeld: als er een basisklasse Animal is met een virtuele methode sound(), en de klassen Dog en Cat deze methode overschrijven, dan wordt bij het aanroepen van sound() via een pointer naar Animal de juiste methode van de subklasse aangeroepen dankzij de vtable.