Hoe wordt de context toegepast bij het implementeren van bedrijfsregels via UseCase?

In de architectuur die UseCase gebruikt, dient de context om alle benodigde informatie over te dragen die van invloed is op de uitvoering van de bedrijfsregels. De context bevat gegevens, status en parameters die nodig zijn voor de juiste werking van een specifieke UseCase.

Bijvoorbeeld, in een iOS-app kan de context de huidige gebruiker, app-instellingen, sessiestatus en andere parameters omvatten die de logica van de bedrijfsregels beïnvloeden. UseCase ontvangt deze context en neemt op basis daarvan beslissingen, voert controles uit en wijzigt de status.

Voorbeeld in Swift:

struct UserContext {
    let userId: String
    let isPremiumUser: Bool
}

class PurchaseUseCase {
    func execute(context: UserContext, itemId: String) {
        if context.isPremiumUser {
            // korting toepassen
        } else {
            // normale prijs
        }
        // aanvullende aankooplogica
    }
}

Op deze manier biedt de context flexibiliteit en hergebruikbaarheid van bedrijfsregels, waardoor UseCase zich kan aanpassen aan verschillende omstandigheden en gegevens.