Dat is een pragmatische aanpak: tokens plus een consistente wrapper-patroon voorkomen "one-off" oplossingen en maken afstemmingsbeslissingen auditeerbaar in Storybook. Hoe bepaal je wanneer een visuele "duw" (zoals je -2px-aanpassing) hoort als een globale token versus een component-gebonden uitzondering, en hoe beheer je die beslissing?