Wat is de declaratieve aanpak in DevOps?

De declaratieve aanpak in DevOps richt zich op het beschrijven van de gewenste eindtoestand van het systeem, in plaats van op de reeks stappen om deze te bereiken. De tools die deze aanpak gebruiken, zijn verantwoordelijk voor het definiëren en uitvoeren van de benodigde operaties om het systeem in die toestand te brengen.

Belangrijkste verschillen met de imperatieve aanpak:

• Imperatief: Beschrijft hoe het doel te bereiken (volgorde van commando’s).
• Declaratief: Beschrijft wat de uiteindelijke toestand moet zijn.

Voorbeelden van tools die de declaratieve aanpak gebruiken:

• Kubernetes: Beschrijving van het gewenste aantal pod-replicaties, serviceconfiguraties, etc., in YAML-bestanden. Kubernetes handhaaft deze toestand.
• Terraform: Infrastructuur als code. Beschrijving van de gewenste infrastructuur (virtuele machines, netwerken, load balancers) in .tf-bestanden. Terraform creëert of wijzigt resources volgens deze beschrijving.
• Ansible (gedeeltelijk, in playbooks): In taken (tasks) wordt vaak de eindtoestand beschreven (bijvoorbeeld, "zorg dat het pakket geïnstalleerd is", "zorg dat het bestand bestaat met specifieke inhoud").

Voordelen:

• Idempotentie: Herhaalde toepassing van dezelfde declaratieve beschrijving veroorzaakt geen onvoorziene wijzigingen als het systeem al in de gewenste toestand is.
• Veerkracht: Tools proberen de gewenste toestand te herstellen bij afwijkingen.
• Gemak van begrip: De beschrijving van de toestand is vaak intuïtiever dan een gedetailleerd script.
• Betere schaalbaarheid: Het beheer van grote, complexe systemen wordt eenvoudiger, gericht op het eindresultaat.
• Vermindering van configuratiedrift: Het systeem wordt actief in de beschreven toestand gehouden.

Voorbeeld (vergelijking van aanpakken):

Het aanmaken van het bestand /etc/myapp.conf met inhoud "data=value".

Imperatief:

# Controleren of het bestand bestaat
if [ ! -f /etc/myapp.conf ]; then
  # Directory aanmaken indien niet aanwezig
  mkdir -p /etc
  # Bestand aanmaken
  echo "data=value" > /etc/myapp.conf
fi
# Of gewoon:
# echo "data=value" > /etc/myapp.conf

Declaratief (principe, geen echte syntax):

file: /etc/myapp.conf
state: present # Het bestand moet bestaan
content: "data=value" # Met deze inhoud

De tool die de declaratieve aanpak gebruikt, zal bepalen of het bestand moet worden aangemaakt, de inhoud moet worden gewijzigd of alleen moet worden verzekerd dat het bestaat.