Неге объектке багытталган программалоодо мурас алуу кемчилик же ыңгайсыздык жаратышы мүмкүн?

Мурас мурасынын ыңгайсыздыктарды жараткан себептери төмөнкүлөр болушу мүмкүн:

• Тесик байланыш (Tight Coupling): Тесик байланыштуу класс өзүнүн ата-энесине жакын байланышта болот. Ата-эне класста жасалган өзгөртүүлөр, чакан болсо да, көптөгөн подклассларга таасир этет жана алардын өзгөртүлүшүн талап кылышы мүмкүн же каталарга алып келиши мүмкүн. Бул системаны колдоо жана өнүктүрүүнү кыйындатат.
• "Диамант" маселеси (Diamond Problem): Бул көп мурас алуу учурунда пайда болот (Javaда класстар үчүн тыюу салынган, бирок аны колдоочу тилдерде мүмкүн). Эгер D классы B жана C класстарынан мурас алса, ал эми B жана C класстары A класстарынан мурас алса, анда D аркылуу Aнын мүчөлөрүнө кайрылыганда, кайсы жол менен (B же C) издөөнү көрсөтпөсө, так эмес болот.
• LSP (Liskov Substitution Principle) принцибин бузуу: Мурас алган класс ар дайым ата-эне класстагыдай толук алмаштырылуучу болбой калышы мүмкүн, бул программа тууралыгын өзгөртпөстөн. Бул күтүүсүз жүрүм-турумга жана каталарга алып келиши мүмкүн.
• Кыймылсыз жана кыйын иерархия (Fragile Base Class Problem): Ата-эне класста жасалган кичинекей өзгөртүүлөр мурас алган класстарда күтүүсүз жүрүм-турумга алып келиши мүмкүн, анткени алар ата-эне класстын ишке ашырылышынын деталдерине таянышат, ал тургай бул деталдер ачык контракттын бөлүгү болбосо да.
• Чектелген ийкемдүүлүк: Класс башка бир класс гана кеңейтет (бир жолу мурас алуу). Бул көп булактан жүрүм-турум алуу мүмкүнчүлүгүн чектейт. Интерфейстер бул маселени жарым-жартылай чечет, бирок мурас алуу функционалдуулугун толук алмашпайт.
• Түшүнүү кыйынчылыгы: Терең мурас иерархиялары кодду түшүнүүнү кыйындатат жана кыйынга турат. Методдун акыркы жүрүм-турумун аныктоо үчүн анын ишке ашырылышын иерархия аркылуу көзөмөлдөө керек.

Көпчүлүк учурда мураска караганда композицияга артыкчылык берилет, анткени ал көбүрөөк ийкемдүүлүк камсыз кылат жана класс арасындагы байланыштарды азайтат.