class Foo { bar = 1; bla = () => console.log(this.bar); baz = function () {console.log(this.bar);}; } new Foo().bla(); new Foo().baz(); Қысқаша айтқанда: `this` — бұл аймақ емес, шақыру контексті. Ол функция қай жерде жарияланғанына емес, қалай шақырылғанына байланысты анықталады. 3-4 ережені қосуға болады: - Қалыпты функция шақыру — бұл әдетте strict режимінде анықталмаған. - Объект әдісі — this сол нүктенің сол жағындағы объектке көрсетеді. - `call / apply / bind` — бұлды explicitly орнатады. - Тікелей функциялар — өздерінің this-і болмайды, олар сыртқы контекстен алады.

this — это не область видимости, а контекст вызова функции. Он определяется не там, где функция объявлена, а там, как она вызвана.

Правила:

• Обычный вызов функции — this обычно undefined в strict mode.
• Метод объекта — this указывает на объект слева от точки.
• call / apply / bind — позволяют явно задать this.
• Стрелочные функции — своего this не имеют, берут его из внешнего контекста.

В твоём примере:

class Foo {
  bar = 1;
  bla = () => console.log(this.bar); // стрелочная, this берётся из Foo
  baz = function () {console.log(this.bar);}; // обычная функция, this зависит от вызова
}

new Foo().bla(); // this — экземпляр Foo, выведет 1
new Foo().baz(); // this — тоже экземпляр Foo, выведет 1

Здесь baz вызывается как метод объекта, поэтому this — экземпляр класса. Если бы baz вызвать отдельно, например, const f = new Foo(); const fn = f.baz; fn(); — тогда this был бы undefined.