სად ინახება ობიექტები მეხსიერებაში?

მეხსიერებაში ობიექტები ჩვეულებრივ ინახება ჰიპში (heap).

ჰიპი არის მეხსიერების ზონა, სადაც პროგრამის შესრულების დროს ობიექტები დინამიურად განაწილდებიან. ჰიპში ობიექტების სიცოცხლის ხანგრძლივობა განისაზღვრება მტვრის შეგროვით (თუ ენა მასშია) ან მეხსიერების გამჭვირვალე გათავისუფლებით.

სხვადასხვა ჰიპისგან, სტეკზე (stack) ინახება ადგილობრივი ცვლადები პრიმიტიული ტიპების, ობიექტებზე მიმთითებლებისა და ფუნქციების გამოძახების შესახებ ინფორმაციები. სტეკის ზომა ფიქსირებულია ან შეზღუდულია, და მონაცემები სტეკზე წაიშლება გამოდიანისას.

განსხვავება	ჰიპი (Heap)	სტეკი (Stack)
მიზანი	ობიექტების, მასივების შენახვა	პრიმიტიული ტიპების, მიმთითებლების შენახვა
განაწილება	დინამიური	ავტომატური
მართვა	მტვრის შეგროვებელი / გამჭვირვალე	ავტომატური
სიჩქარე	ნელი	სწრაფი
ზომა	მოქნილი, შეიძლება იყოს დიდი	ფიქსირებული / შეზღუდული

მაგალითი Java-ში:

// სტეკზე ინახება 'myObject' მიმთითებელი
MyClass myObject = new MyClass(); // ობიექტი MyClass ჰიპში ინახება

int count = 10; // ცვლადი 'count' (პრიმიტიული) სტეკზე ინახება

Python-ში მაგალითი:

# 'my_list' სტეკზე, სია ჰიპში
my_list = [1, 2, 3]

# 'name' სტეკზე (მიმთითებელი), სტრიქონი ჰიპში
name = "Alice"

age = 30 # მთელი რიცხვი შეიძლება იყოს სტეკზე (პატარა მნიშვნელობები) ან ჰიპზე (Python-ის განსახორციელების მიხედვით)

საკვანძო მდებარეობა დამოკიდებულია პროგრამირების ენაზე, გარემოზე და არქიტექტურაზე (მაგალითად, escape ანალიზის გამოყენებისას, ობიექტი შეიძლება იყოს განთავსებული სტეკზე, even for reference types, RUST).