რა არის მომხმარებელზე ორიენტირებული კონტრაქტებისა და მწარმოებელზე ორიენტირებული კონტრაქტების განსხვავება?

Consumer Driven Contracts (CDC)

მომხმარებელი (კლიენტი) განსაზღვრავს მონაცემების ფორმატსა და სტრუქტურას, რომელიც მას სჭირდება მიმწოდებლისგან (სერვერიდან). მიწოდებელი ქმნის კონტრაქტს, რომელიც დაფუძნებულია მომხმარებლის მოთხოვნებზე, და გარანტიას იძლევა, რომ იგი დაიცავს ამ კონტრაქტს. კონტრაქტის ტესტირება ხორციელდება მომხმარებლის მხარეზე. ძირითადი უპირატესობები: ამცირებს სერვისებს შორის კავშირს, საშუალებას აძლევს მომხმარებლებს დამოუკიდებლად განვითარდნენ. მცირეობები: თითოეულ მომხმარებელს შეიძლება ჰქონდეს თავისი კონტრაქტი, რაც შეიძლება გამოიწვიოს მრავალი კონტრაქტის არსებობა მიმწოდებლისთვის.

აწარმოებლის მიერ მართვადი კონტრაქტები (PDC)

მიწოდებელი (სერვერი) განსაზღვრავს მონაცემების ფორმატსა და სტრუქტურას, რომელიც ის უზრუნველყოფს. მომხმარებელი (კლიენტი) იყენებს მიწოდებლის მიერ განსაზღვრულ კონტრაქტს. კონტრაქტის ტესტირება ხორციელდება მიწოდებლის მხარეზე. ძირითადი უპირატესობები: ერთიანი კონტრაქტი ყველა მომხმარებლისთვის, მართვა მარტივია. მცირეობები: მომხმარებელი უნდა ადაპტირდეს მიწოდებლის კონტრაქტს, ცვლილებები მიწოდებლის კონტრაქტში შეიძლება გავლენა იქონიოს ყველა მომხმარებელზე.

შედარება

ასპექტი	Consumer Driven Contracts (CDC)	Producer Driven Contracts (PDC)
ვინ განსაზღვრავს კონტრაქტს	მომხმარებელი	მიწოდებელი
სად ტესტდება კონტრაქტი	მომხმარებლის მხარეზე	მიწოდებლის მხარეზე
კავშირი	დაბალი	მაღალი
გააქტიურება	მომხმარებლები უფრო მოქნილია	მიწოდებელი განსაზღვრავს მოქნილობას
კონტრაქტების რაოდენობა	შეიძლება იყოს ბევრი (თითო მომხმარებლისთვის)	ჩვეულებრივ ერთი (ყველა მომხმარებლისთვის)

CDC უკეთესია სისტემებისთვის, სადაც ბევრი სხვადასხვა მომხმარებელია და როდესაც მნიშვნელოვანია, რომ მომხმარებლები დამოუკიდებლად განვითარდნენ. PDC სასარგებლოა, როდესაც მიწოდებელს აქვს ძლიერი კონტროლი მონაცემებზე და ცვლილებები იშვიათია.