რის შემთხვევებშია საჭირო მონაცემთა სტრუქტურის განთავსება დინამიკულ მეხსიერებაში (ჰიპი)?

მონაცემთა სტრუქტურები შემდეგ შემთხვევებში განთავსებულია დინამიკურ მეხსიერებაში (heap):

• როდესაც სტრუქტურის ზომა წინასწარ უცნობია ან შეიძლება შეიცვალოს პროგრამის შესრულების დროს.
• თუ სტრუქტურა ძალიან დიდია, რომ განთავსდეს სტეკზე (შეზღუდული სტეკის ზომა).
• ფუნქციებს შორის სტრუქტურის გადაცემა ან მისი შენახვა ფუნქციის ფარგლებს გარეთ.
• როდესაც საჭიროა მოქნილი და ხანგრძლივი სიცოცხლის მეხსიერება, რომელიც ხელით მართვადია.

მაგალითი: თუ საჭიროა შექმნათ მასივი მომხმარებლის მიერ შეყვანილი ზომით, იგი განაწილდება heap-ზე:

let size = Int(readLine()!) ?? 0
let array = UnsafeMutablePointer<Int>.allocate(capacity: size)
// გამოიყენეთ array
array.deallocate()

iOS და Swift-ში ჩვეულებრივ იყენებენ კლასებს და სტრუქტურებს ავტომატური მეხსიერების მართვით, მაგრამ დაბალ დონეზე API-ებთან ან დიდ მონაცემებთან მუშაობისას, დინამიური მეხსიერება აუცილებელია.