Android-ში ქვესისტემების გამოყენების ძირითადი პრობლემა რა არის?

Android-ში ქვედაგვარის კომპონენტების გამოყენების ძირითადი პრობლემა შემდეგია:

• დამოკიდებულების გრაფის სირთულე: ქვედაგვარის კომპონენტები ქმნიან დამოკიდებულების ჰიერქიას, სადაც მშობელი კომპონენტი უნდა იცოდეს ქვედაგვარის კომპონენტის არსებობა და შექმნის მეთოდი. ეს ზრდის მოდულების კავშირს და შეიძლება გახადოს დამოკიდებულების გრაფი ნაკლებად ნათელი და უფრო რთული დათვალიერებისთვის.

• მეხსიერების ნაკადები: თუ ქვედაგვარის კომპონენტის ციკლი სიცოცხლის არეალი სწორად არ მართულია, ის შეიძლება შეინახოს ბმულები ობიექტებზე, რომლების სიცოცხლის ხანგრძლივობა მოკლეა, ვიდრე თავად ქვედაგვარის კომპონენტის. ეს შეიძლება გამოიწვიოს მეხსიერების ნაკადები, განსაკუთრებით თუ ქვედაგვარის კომპონენტი დაკავშირებულია Activity ან Fragment ციკლთან.

• Boilerplate კოდი: თითოეულ ქვედაგვარის კომპონენტისთვის საჭიროა შესაბამისი ინტერფეისი და მოდული შექმნა. ეს ზრდის განმეორებადი კოდის რაოდენობას, განსაკუთრებით თუ ბევრი პატარა ქვედაგვარის კომპონენტია.

• ტესტირების სირთულეები: იზოლირებული ტესტირება კომპონენტების, რომლებიც იყენებენ ქვედაგვარის კომპონენტებს, შეიძლება იყოს უფრო რთული, რადგან საჭიროა მოკების შექმნა ან დამოკიდებულებების შექმნა როგორც მშობელ, ასევე ქვედა კომპონენტისთვის.

• რეფაქტორინგის სირთულე: ერთ ქვედაგვარის კომპონენტის სტრუქტურის ან დამოკიდებულებების შეცვლა შეიძლება საჭირო გახდეს ცვლილებები მშობელ კომპონენტში და სხვა ნაწილებში, რომლებიც იყენებენ ამ ქვედაგვარის კომპონენტს.