Ինչպե՞ս կատարել հավասար բաժանում առանց սահմանային արժեքների օգտագործման։

Հավասար դասերի բաժանումը սահմանային արժեքների օգտագործումից զատ, ներառում է մուտքային տվյալների հավաքածուների սահմանումը, որոնք ակնկալվում է, որ համակարգը նույն կերպ կվերամշակի։ Փոխարենը, կենտրոնանալ սահմանային արժեքների վրա, որոշվում են յուրաքանչյուր դասի տիպիկ ներկայացուցիչներ:

Ալգորիթմը հետևյալն է.

1. Նախագծային պահանջները վերլուծել: հասկանալ ֆունկցիոնալությունը և որոշել, թե որ մուտքային տվյալները ազդում են համակարգի վարքագծի վրա:
2. Դասեր սահմանել: բաժանել մուտքային տվյալները խմբերի, որոնք ներկայացնում են նման իրավիճակներ կամ մշակման պայմաններ։ Յուրաքանչյուր դասի տվյալները պետք է վարվել նույն կերպ:
3. Նմուշներ ընտրել: յուրաքանչյուր դասի համար ընտրել մեկ կամ մի քանի տիպիկ ներկայացուցիչներ, առանց սահմանային արժեքների վրա կենտրոնանալու:
4. Թեստային դեպքեր ստեղծել: օգտագործել ընտրված ներկայացուցիչները՝ ձևավորելու թեստային դեպքեր:

Օրինակ՝ ֆունկցիա, որը ընդունում է թիվ 1-ից 100:

Սահմանային արժեքների (1, 100) փոխարեն, կարող են սահմանվել դասեր:

• Թիվեր տիրույթում (1, 100): օրինակ, 5, 50, 95:
• Թիվեր տիրույթից դուրս (< 1): օրինակ, -10, 0:
• Թիվեր տիրույթից դուրս (> 100): օրինակ, 110, 200:

Յուրաքանչյուր դասի համար ընտրվում է ներկայացուցիչ, օրինակ՝

• "Թիվեր տիրույթում" դասը՝ 50:
• "Թիվեր տիրույթից դուրս (< 1)" դասը՝ 0:
• "Թիվեր տիրույթից դուրս (> 100)" դասը՝ 150:

Այսպիսով, թեստային դեպքերը ներառում են այս ներկայացուցիչները, առանց հստակ կենտրոնանալու սահմանային արժեքների վրա՝ 1 և 100: