Ի՞նչ է օբյեկտային ուղղված ծրագրավորումը (OOP):

Օբյեկտային ուղղված ծրագրավորում (ՕՈՊ) — դա ծրագրավորման մի պարադիգմա է, որը հիմնված է "օբյեկտների" կոնցեպտի վրա, որոնք դասերի օրինակներ են։ Օբյեկտները պարունակում են տվյալներ (ատրիբուտներ) և մեթոդներ (գործառույթներ), որոնք նկարագրում են նրանց վարքը։

ՕՈՊ-ի հիմնական սկզբունքները՝

• Զտում: Օբյեկտի իրականացման մանրամասների թաքցնումը արտաքին աշխարհից և հստակ ինտերֆեյս տրամադրելը փոխազդեցության համար։ Օբյեկտի տվյալներն ու մեթոդները միավորվում են մեկ միավորի մեջ։
• Երեսպատում: Մեխանիզմ, որը թույլ է տալիս ստեղծել նոր դասեր (մշակներ) առկա դասերից (հայրական դասեր)։ Մշակները ժառանգում են հայրական դասերի հատկությունները և մեթոդները, ինչը խթանում է կոդի վերօգտագործումը և դասերի հիերարխիաների ստեղծումը։
• Բազմակողմություն: Հնարավորություն է օգտագործել նույն ինտերֆեյսը տարբեր դասերի օբյեկտների համար։ Սա թույլ է տալիս միատարր կերպով մշակել տարբեր տիպերի օբյեկտներ։ Java-ում տարբերակվում են երկու տեսակ բարդակողմություն՝
  • Ստատիկ (մեթոդների լիցքավորում - Overloading): Միևնույն անունով մեթոդներ, բայց տարբեր պարամետրերով։
  • Դինամիկ (մեթոդների վերագրում - Overriding): Երբ մեթոդը վերագրում է մի դասում, այն կանչվում է այն տարբերակը, որը համապատասխանում է իրական տիպին։
• Աբստրակցիա: Օբյեկտի ամենակարևոր հատկանիշները առանձնացնելու և անպետք իրականացման մանրամասները թաքցնելու գործընթաց։ Սա թույլ է տալիս աշխատել օբյեկտների հետ ավելի բարձր մակարդակով, կենտրոնանալով նրանց վարքի վրա։

ՕՈՊ-ի առավելությունները՝

• Կոդի վերօգտագործում (առաջանում է ժառանգությունից):
• Կոդի կառուցվածքային և մոդուլային բարելավում:
• Մեծ նախագծերի սպասարկում և զարգացում հեշտացնել:
• Ծրագրային ապահովման հուսալիության բարձրացում:
• Կոդի ավելի հեշտ հասկանում՝ մոդելավորելով իրական աշխարհը։