Ի՞նչ է կապակցման և կապվածության տարբերությունը։

Կապ (Coupling) և կապվածություն (Cohesion) — դա ծրագրային ապահովման նախագծման մեջ երկու հիմնական չափանիշներ են, որոնք որոշում են մոդուլների որակը:

• Կապ (Coupling) նկարագրում է, թե որքան սերտորեն կապված են ծրագրի տարբեր մոդուլները: Նվազ կապը նախընտրելի է, քանի որ դա նշանակում է, որ մոդուլները անկախ են, և մեկ մոդուլի փոփոխությունները քիչ ազդեցություն ունեն մյուսների վրա:

  Օրինակներ:

  • Բարձր կապը: Մոդուլ A ուղիղ մուտք է գործում B մոդուլի ներքին տվյալներին կամ կանչում նրա մասնավոր մեթոդները:
  • Նվազ կապը: Մոդուլները փոխազդում են հստակ սահմանված ինտերֆեյսների կամ հաղորդագրությունների միջոցով:

• Կապակցություն (Cohesion) նկարագրում է, թե որքան սերտորեն կապված են մոդուլի ներսի տարրերը: Բարձր կապակցությունը նախընտրելի է, քանի որ դա նշանակում է, որ մոդուլի տարրերը ծառայում են ընդհանուր գործառույթի կամ նպատակին:

  Օրինակներ:

  • Նվազ կապակցություն: Մոդուլը պարունակում է թույլ կապակցված ֆունկցիաների հավաքածու, որոնք կատարում են տարբեր առաջադրանքներ:
  • Բարձր կապակցություն: Մոդուլը պարունակում է ֆունկցիաներ և տվյալներ, որոնք միասին իրականացնում են կոնկրետ առաջադրանք (օրինակ՝ տվյալների բազայի հետ աշխատող մոդուլ, վճարումների մշակման մոդուլ):

Իդեալում, համակարգը պետք է ունենա ցածր կապ մոդուլների միջև և բարձր կապ ներսում յուրաքանչյուր մոդուլի: Դա հանգեցնում է ավելի ճկուն, պահպանելի և ընդլայնելի կոդի։