Ի՞նչ է `noinline` բանալի բառով ֆունկցիայի դերը և երբ պետք է օգտագործել այն։

Kotlin- ում (Android զարգացման մեջ օգտագործվող) noinline բանալի բառը ցույց է տալիս կոմպիլյատորին, որ ֆունկցիան չպետք է inline (ներդրված) լինի կոմպիլյացիայի ժամանակ:

Նորմալ, inline նշանագրված ֆունկցիաները կոմպիլյացվում են այնպես, որ դրանց մարմինը տեղադրվում է կանչի տեղում, ինչը նվազեցնում է ֆունկցիայի կանչման ծախսերը և կարող է բարելավել կատարողականությունը:

Այնուամենայնիվ, կան իրավիճակներ, երբ inline-ը ցանկալի չէ:

• Ֆունկցիան մեծ է, և inline-ը կավելացնի բայթկոդի չափը:
• Ֆունկցիան օգտագործվում է մի քանի տեղում, և inline-ը կբերի կոդի կրկնօրինակում:
• Դիբագավորման համար ավելի հարմար է, որ ֆունկցիան մնա առանձին միավոր:

Օգտագործման օրինակ:

inline fun foo(block: () -> Unit) {
    println("Նախքան բլոկը")
    block()
    println("Հետո բլոկի")
}

// Մերժել inline-ը հատուկ ֆունկցիայի համար
inline fun bar(block: () -> Unit) noinline {
    println("Bar-ի սկիզբը")
    block()
    println("Bar-ի վերջը")
}

Այստեղ, noinline կիրառվում է ֆունկցիայի պարամետրի վրա, որպեսզի արգելվի լամբդայի inline-ացումը: Ընդհանուր առմամբ, noinline-ը պետք է օգտագործել, երբ ցանկանում եք պահպանել ֆունկցիան կամ լամբդան որպես առանձին օբյեկտ, օրինակ՝ փոխանցելու այլ վայրեր կամ դիբագավորման համար։