Σε ποιες περιπτώσεις είναι σκόπιμο να μεταδίδονται παράμετροι μέσω GET και σε ποιες δεν πρέπει;

Συνιστάται η χρήση της μεταφοράς παραμέτρων μέσω GET στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Λήψη δεδομένων (ανάγνωση): Τα αιτήματα GET είναι ιδιομεταβατικά και δεν πρέπει να αλλάζουν την κατάσταση στον διακομιστή. Αυτή είναι η κύρια μέθοδος για την απόκτηση πόρων ή πληροφοριών.
• Προσωρινή αποθήκευση (Caching): Οι περιηγητές και οι διαμεσολαβητές μπορούν να αποθηκεύουν σε cache τα αιτήματα GET, επιταχύνοντας τις επόμενες αιτήσεις προς το ίδιο URI.
• Δημιουργία συνδέσμων: Οι παράμετροι στο URL διευκολύνουν τη δημιουργία άμεσων συνδέσμων σε συγκεκριμένη προβολή δεδομένων ή αποτελεσμάτων αναζήτησης.
• Μικρός όγκος δεδομένων: Κατά τη μεταφορά μικρού όγκου μη ευαίσθητων δεδομένων.
• Μοιρασμένα αιτήματα: Όταν το αποτέλεσμα του αιτήματος μπορεί εύκολα να κοινοποιηθεί σε άλλον χρήστη μέσω συνδέσμου.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται η μεταφορά παραμέτρων μέσω GET στις ακόλουθες περιπτώσεις:

• Μεταφορά ευαίσθητων δεδομένων: Κωδικοί πρόσβασης, προσωπικά δεδομένα, tokens εξουσιοδότησης και οποιαδήποτε άλλη πληροφορία που δεν πρέπει να είναι ορατή στο URL, το ιστορικό περιήγησης ή τα αρχεία καταγραφής του διακομιστή.
• Μεγάλος όγκος δεδομένων: Το μήκος του URL έχει περιορισμό (αν και εξαρτάται από το πρόγραμμα περιήγησης/διακομιστή, αλλά υπάρχει).
• Αλλαγή κατάστασης στον διακομιστή: Τα αιτήματα GET δεν πρέπει να προκαλούν αλλαγές κατάστασης (δημιουργία, ενημέρωση, διαγραφή πόρων). Για αυτό χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι POST, PUT, DELETE.
• Μεταφορά αρχείων: Η μεταφορά περιεχομένου αρχείων μέσω παραμέτρων URL δεν είναι πρακτική και δεν είναι τυποποιημένη.
• Emails με συνδέσμους ενεργειών: Οι σύνδεσμοι σε email που εκτελούν ενέργειες στον διακομιστή (π.χ., διαγραφή εγγραφής) δεν πρέπει να χρησιμοποιούν GET για να αποφεύγεται η τυχαία εκτέλεση ενεργειών κατά το σκανάρισμα του email από antivirus ή πελάτη email.