Από πού προέρχεται η κατασκευή (build);

Η κατασκευή (build) λογισμικού πραγματοποιείται ως αποτέλεσμα της διαδικασίας μεταγλώττισης, σύνδεσης και συσκευασίας του πηγαίου κώδικα του έργου μαζί με τους απαραίτητους πόρους (βιβλιοθήκες, αρχεία διαμόρφωσης, εικόνες κ.λπ.) σε ένα ενιαίο εκτελέσιμο ή διανεμητέο πακέτο.

Κατά την χειροκίνητη κατασκευή, ο προγραμματιστής εκτελεί αυτά τα βήματα χειροκίνητα ή με scripts στον τοπικό υπολογιστή του. Στην αυτοματοποιημένη κατασκευή, χρησιμοποιούνται συστήματα συνεχούς ολοκλήρωσης (CI) όπως Jenkins, GitLab CI, GitHub Actions, TeamCity και άλλα.

Η διαδικασία αυτοματοποιημένης κατασκευής φαίνεται περίπου έτσι:

1. Ενεργοποιητής: Μια αλλαγή στο αποθετήριο (π.χ. ένα commit σε συγκεκριμένο κλάδο) ή η εκτέλεση προγραμματισμένης κατασκευής ξεκινά το pipeline κατασκευής.
2. Λήψη κώδικα: Το σύστημα CI λαμβάνει την τρέχουσα έκδοση του πηγαίου κώδικα από το σύστημα ελέγχου εκδόσεων (Git, SVN κ.λπ.).
3. Κατασκευή: Εκτελούνται εντολές κατασκευής σύμφωνα με τη διαμόρφωση του έργου (π.χ., mvn clean package, npm build, dotnet publish). Αυτό το στάδιο περιλαμβάνει τη μεταγλώττιση του πηγαίου κώδικα, την εκτέλεση δοκιμών μονάδας και τη δημιουργία αρχείων κατασκευής.
4. Δοκιμές: Μπορούν να εκτελεστούν διάφορα είδη αυτοματοποιημένων δοκιμών (ενσωμάτωση, e2e κ.λπ.).
5. Συσκευασία: Τα αρχεία κατασκευής συσκευάζονται σε κατάλληλη μορφή (WAR/JAR για Java, Docker εικόνα, πακέτο NPM, msi κ.λπ.).
6. Δημοσίευση: Το έτοιμο αρχείο (build) δημοσιεύεται σε αποθετήριο αρχείων (Nexus, Artifactory, Docker Registry), από όπου μπορεί να ανακτηθεί για ανάπτυξη ή περαιτέρω δοκιμές.

Έτσι, η κατασκευή προέρχεται από μια αυτοματοποιημένη ή χειροκίνητη διαδικασία μεταγλώττισης, σύνδεσης και συσκευασίας του πηγαίου κώδικα, που συνήθως εκτελείται από το σύστημα CI μετά από αλλαγές στο αποθετήριο.