Αν έχετε 10 πεδία και 100 περιπτώσεις, πόσες περιπτώσεις θα απομείνουν με δοκιμές ζευγαριού;

Στην δοκιμή ζεύγους (pairwise testing), ο αριθμός των περιπτώσεων δοκιμής δεν εξαρτάται άμεσα από το συνολικό αριθμό όλων των πιθανών συνδυασμών, αλλά προσπαθεί να καλύψει όλους τους πιθανούς συνδυασμούς ζευγών τιμών από διαφορετικά πεδία.

Για 10 πεδία, όπου κάθε πεδίο μπορεί να πάρει τιμές, ο αριθμός των περιπτώσεων δοκιμής στην δοκιμή ζεύγους θα είναι σημαντικά μικρότερος από 100, και πολύ λιγότερος από 100.000.000.000 (αν υποθέσουμε ότι κάθε πεδίο έχει τουλάχιστον δύο τιμές).

Ο ακριβής αριθμός των περιπτώσεων δοκιμής εξαρτάται από:

• Τον αριθμό των τιμών που μπορεί να πάρει κάθε πεδίο.
• Τον αλγόριθμο που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία των ζευγών (π.χ., IPO, IPOG).
• Το επίπεδο κάλυψης που επιτυγχάνεται (π.χ., κάλυψη όλων των ζευγών, μερική κάλυψη).

Γενικά, για n πεδία με m τιμές το καθένα, ο αριθμός των περιπτώσεων δοκιμής στην δοκιμή ζεύγους βρίσκεται συνήθως στην περιοχή O(m * log n) ή O(m^2 * log n), που είναι διαστάσεις μικρότερες από τον πλήρη factorial έλεγχο.

Με 10 πεδία και 100 υπάρχοντες περιπτώσεις, αν θέλουμε να εφαρμόσουμε δοκιμή ζεύγους, ο αριθμός των περιπτώσεων δοκιμής που παράγονται ειδικά για τη δοκιμή ζεύγους πιθανότατα θα είναι μικρότερος από 100. Μερικές από τις υπάρχουσες 100 περιπτώσεις μπορεί να καλύπτονται από το παραγόμενο σύνολο, αλλά το σύνολο αυτό δημιουργείται ανεξάρτητα.

Δεν μπορεί απλώς να "αφήσει" τις περιπτώσεις από τις υπάρχουσες 100. Είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα νέο σύνολο περιπτώσεων, βελτιστοποιημένο για την κάλυψη ζευγών. Αυτό το νέο σύνολο θα είναι πολύ μικρότερο από 1024 (αν κάθε πεδίο είναι boolean) και πολύ μικρότερο από 100. Περίπου, ο αριθμός των περιπτώσεων μπορεί να κυμαίνεται από 10 έως 30-50, ανάλογα με τον αριθμό των τιμών και το εργαλείο/αλγόριθμο που χρησιμοποιείται.