Τι είναι η κληρονομικότητα και ο πολυμορφισμός στο πλαίσιο των αναφορικών τύπων δεδομένων;

Η κληρονομικότητα είναι ένας μηχανισμός της αντικειμενοστραφούς προγραμματισμού που επιτρέπει τη δημιουργία νέων κλάσεων με βάση υπάρχουσες. Η νέα κλάση (υποκλάση) κληρονομεί πεδία και μεθόδους της γονικής κλάσης και μπορεί επίσης να προσθέσει τα δικά της ή να υπερεκτείνει υπάρχοντα. Αυτό προάγει την επανάχρηση κώδικα και τη δημιουργία λογικών ιεραρχιών.

Ο πολυμορφισμός είναι η ικανότητα αντικειμένων διαφορετικών κλάσεων να αντιδρούν διαφορετικά στην ίδια μέθοδο. Για τους τύπους δεδομένων αναφοράς, αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να εργαστούμε με αντικείμενα διαφορετικών κλάσεων μέσω μιας αναφοράς στην βασική κλάση ή διεπαφή. Η συγκεκριμένη υλοποίηση της καλούμενης μεθόδου θα εξαρτάται από τον πραγματικό τύπο του αντικειμένου κατά την εκτέλεση. Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι πολυμορφισμού:

• Στατικός (υπερφόρτωση μεθόδων): Η ίδια μέθοδος έχει πολλές υλοποιήσεις με διαφορετικά σύνολα παραμέτρων. Ο μεταγλωττιστής καθορίζει ποια υλοποίηση θα χρησιμοποιηθεί βάσει της υπογραφής της μεθόδου.
• Δυναμικός (υπερκαλύψεις μεθόδων): Η υποκλάση παρέχει τη δική της υλοποίηση της μεθόδου, η οποία έχει ήδη οριστεί στην γονική κλάση. Η κλήση της μεθόδου μέσω αναφοράς στην γονική κλάση πραγματοποιείται για να εκτελεστεί η υλοποίηση στην υποκλάση (αν υπάρχει).