Ποιος είναι ο σκοπός των ορίων στις δοκιμές;

Η ανάλυση οριακών τιμών (boundary value analysis) χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της συμπεριφοράς του συστήματος στα όρια της επιτρεπτής περιοχής εισόδων. Αυτό είναι αποτελεσματικό, καθώς τα σφάλματα συχνά εμφανίζονται ακριβώς στα "άκρα" των περιοχών.

Λόγοι χρήσης:

• Εντοπισμός σφαλμάτων στα "άκρα": Η πιθανότητα σφαλμάτων είναι μεγαλύτερη στις οριακές τιμές παρά στο κέντρο της περιοχής.
• Μείωση του αριθμού των δοκιμαστικών περιπτώσεων: Αντί να ελέγχετε όλες τις τιμές στην περιοχή, αρκεί να ελέγξετε μόνο τα όρια και ένα ή δύο εσωτερικές τιμές.
• Αποτελεσματικότητα: Η μέθοδος BVA, σε συνδυασμό με τις κλάσεις ισοδυναμίας, καλύπτει σημαντικό αριθμό σφαλμάτων με μικρότερο κόστος.
• Τυπapproach: Είναι μία από τις βασικές μεθόδους σχεδιασμού δοκιμών.

Για παράδειγμα, αν ένα πεδίο δέχεται τιμές από 1 έως 100, τα όρια θα είναι 1, 2, 99, 100. Επιπλέον, ελέγχονται τιμές εκτός της περιοχής: 0 και 101.

Ο έλεγχος οριακών τιμών βοηθά να διασφαλιστεί ότι το σύστημα χειρίζεται σωστά τις ελάχιστες, μέγιστες και γειτονικές τιμές.