Γιατί μια επίθεση DDoS σε μια κινητή εφαρμογή είναι σχεδόν αδύνατη;

Η κινητή εφαρμογή από μόνη της δεν είναι άμεσα ευάλωτη σε επιθέσεις DDoS με την κλασική έννοια, καθώς δεν αποτελεί διακομιστή προσβάσιμο από το εξωτερικό. Η επίθεση απευθύνεται στην υποδομή διακομιστή (backend), με την οποία αλληλεπιδρά η εφαρμογή.

Οι λόγοι για τους οποίους η ίδια η κινητή εφαρμογή δεν μπορεί να είναι στόχος DDoS:

1. Έλλειψη εξωτερικής διεύθυνσης IP: Η εφαρμογή λειτουργεί στη συσκευή του χρήστη και δεν διαθέτει σταθερή δημόσια διεύθυνση IP προσβάσιμη για μαζικά αιτήματα.
2. Περιορισμένοι πόροι: Οι πόροι της κινητής συσκευής (δίκτυο, CPU, μνήμη) είναι πολύ περιορισμένοι για να διαχειριστούν μεγάλο αριθμό εισερχόμενων αιτημάτων, χαρακτηριστικά των DDoS.
3. Πρωτόκολλο αλληλεπίδρασης: Η εφαρμογή χρησιμοποιεί πρωτόκολλα (HTTP/S, WebSocket) για εξερχόμενα αιτήματα προς τον διακομιστή, και όχι για εισερχόμενα αιτήματα από το διαδίκτυο.

Ο στόχος της επίθεσης μπορεί να είναι:

• Backend servers: Υπερφόρτωση API, βάσεων δεδομένων, μικροϋπηρεσιών.
• CDN/WAF: Υπερφόρτωση συστημάτων παράδοσης περιεχομένου ή web εφαρμογών.
• DNS: Υπερφόρτωση των DNS διακομιστών που επιλύουν το όνομα τομέα του backend.

Έτσι, μια επίθεση DDoS απευθύνεται στη διαθεσιμότητα του υπηρεσία, που παρέχεται μέσω της κινητής εφαρμογής, και όχι στην ίδια την εφαρμογή.

Σε σπάνιες περιπτώσεις, μια κακόβουλη κινητή εφαρμογή μπορεί να είναι μέρος ενός botnet για την εκτέλεση επιθέσεων DDoS σε άλλες υπηρεσίες, χρησιμοποιώντας τους πόρους της συσκευής του χρήστη. Αυτό δεν είναι επίθεση κατά της εφαρμογής, αλλά η χρήση της εφαρμογής για την επίθεση.