Τι είναι η υπερφόρτωση μεθόδων;

Η υπερφόρτωση μεθόδων είναι η δυνατότητα σε αντικειμενοστραφείς γλώσσες προγραμματισμού να δημιουργούν πολλαπλές μεθόδους με το ίδιο όνομα, αλλά με διαφορετικές παραμέτρους (τύπους, ποσότητα ή σειρά). Αυτό επιτρέπει τη χρήση ενός ονόματος για διαφορετικές παραλλαγές συμπεριφοράς μιας λειτουργίας.

Για παράδειγμα, στη γλώσσα Java:

class Calculator {
    int add(int a, int b) {
        return a + b;
    }

    double add(double a, double b) {
        return a + b;
    }

    int add(int a, int b, int c) {
        return a + b + c;
    }
}

Ο μεταγλωττιστής, κατά την κλήση μιας μεθόδου, καθορίζει ποια έκδοση να χρησιμοποιήσει βάσει των δοθέντων επιχειρημάτων. Αυτό απλοποιεί το interface της κλάσης και βελτιώνει την αναγνωσιμότητα του κώδικα.

Η υπερφόρτωση διαφέρει από την υπερκαλύψη (override), όπου αλλάζει η υλοποίηση της μεθόδου σε μια υποκλάση με την ίδια υπογραφή.