Εξηγήστε την έννοια της κάθετης κλιμάκωσης στα συστήματα και σε ποιες περιπτώσεις εφαρμόζεται.

Κάθετη κλιμάκωση σημαίνει την αύξηση της ισχύος ενός μόνο διακομιστή ή κόμβου του συστήματος μέσω της προσθήκης πόρων: επεξεργαστές, μνήμη RAM, χώρο αποθήκευσης κ.λπ.

Εφαρμόζεται όταν:

• Πρέπει να βελτιωθεί η απόδοση ενός υπάρχοντος διακομιστή χωρίς να αλλάξει η αρχιτεκτονική της εφαρμογής.
• Το σύστημα δεν προορίζεται για κατανεμημένη εργασία ή είναι δύσκολο να κλιμακωθεί οριζόντια.
• Απαιτείται γρήγορη βελτίωση της απόδοσης χωρίς την υλοποίηση σύνθετων λύσεων cluster.

Για παράδειγμα, αν έχετε μια βάση δεδομένων σε έναν διακομιστή και ο φόρτος αυξάνεται, μπορείτε να αυξήσετε τον αριθμό πυρήνων CPU και την ποσότητα μνήμης για να επιταχύνετε την επεξεργασία των αιτημάτων.

Μειονεκτήματα κάθετης κλιμάκωσης:

• Υπάρχει φυσικό όριο στους πόρους ενός διακομιστή.
• Ο ισχυρός εξοπλισμός μπορεί να είναι ακριβός.

Σε αντίθεση με την οριζόντια κλιμάκωση (προσθήκη νέων διακομιστών), η κάθετη κλιμάκωση είναι πιο εύκολη στην υλοποίηση, αλλά λιγότερο ευέλικτη υπό μεγάλα φορτία.