Ποια προβλήματα μπορεί να προκύψουν κατά τη χρήση της λειτουργίας ενεργοποίησης Sigmoid μαζί με το BatchNorm;

Κατά τη χρήση της λειτουργίας ενεργοποίησης Sigmoid μαζί με το Batch Normalization, μπορεί να προκύψουν τα εξής προβλήματα:

• Συμπίεση των βαθμίδων: Το Sigmoid συμπιέζει τις εισόδους στην περιοχή (0,1), κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε εξαφάνιση των βαθμίδων, ειδικά αν οι εισόδοι βρίσκονται σε περιοχές κορεσμού της λειτουργίας (κοντά στο 0 ή 1).

• Αλλοίωση της κατανομής: Το BatchNorm κανονικοποιεί τις εισόδους στο επίπεδο, αλλά μετά την εφαρμογή του Sigmoid, η κατανομή γίνεται έντονα συμπιεσμένη και ασυμμετρική, κάτι που μπορεί να επιδεινώσει τη μάθηση.

• Απώλεια πλεονεκτημάτων του BatchNorm: Το BatchNorm λειτουργεί καλύτερα με ενεργοποιήσεις που έχουν μέση τιμή μηδέν και συμμετρική περιοχή (π.χ., ReLU ή tanh). Ωστόσο, το Sigmoid μετατοπίζει τις εξόδους σε μια θετική περιοχή, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα της κανονικοποίησης.

Για αυτούς τους λόγους, συχνά συνιστάται η χρήση ReLU ή άλλων λειτουργιών ενεργοποίησης με το BatchNorm, και η εφαρμογή του Sigmoid στην τελική στρώση, όπου είναι απαραίτητο (π.χ., για δυαδική ταξινόμηση).