Πώς καθορίζεται το βέλτιστο επίπεδο γενικής αφαίρεσης στην ανάπτυξη λογισμικού;

Το βέλτιστο επίπεδο αφαίρεσης είναι αυτό στο οποίο ο κώδικας είναι αρκετά γενικευμένος ώστε να μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί και να είναι ευέλικτος, αλλά χωρίς να γίνεται υπερβολικά πολύπλοκος και δυσνόητος.

Για να το προσδιορίσετε, θα πρέπει:

• Να αξιολογήσετε πόσο συχνά επαναλαμβάνεται η λογική που θέλετε να αφαίρεσετε. Αν οι επαναλήψεις είναι λίγες, ίσως η αφαίρεση να είναι περιττή.
• Να διασφαλίσετε ότι η αφαίρεση δεν καθιστά τον κώδικα πιο δύσκολο στην κατανόηση. Αν χρειάζεται να γράψετε πολλές επιπλέον κλάσεις ή διεπαφές, ίσως είναι καλύτερο να απλοποιήσετε.
• Να εφαρμόσετε την αρχή KISS (Keep It Simple, Stupid) — να μην περιπλέκετε χωρίς λόγο.
• Να ελέγξετε πόσο εύκολο είναι να τροποποιήσετε και να επεκτείνετε τον κώδικα με την τρέχουσα αφαίρεση.

Στην πράξη, πρόκειται για μια ισορροπία μεταξύ επαναχρησιμοποίησης, ευκολίας συντήρησης και απλότητας. Για παράδειγμα, στο iOS συχνά χρησιμοποιούνται πρωτόκολλα για αφαίρεση, αλλά δεν είναι καλό να δημιουργείτε πολύ μικρά πρωτόκολλα χωρίς πραγματικό όφελος.