Ποιος μηχανισμός διανομής εφαρμόζεται κατά την κλήση μιας μεθόδου που ορίζεται σε ένα πρωτόκολλο που έχει επεκταθεί μέσω μιας Extension;

Στο Swift, εάν μια μέθοδος ορίζεται σε ένα πρωτόκολλο και στη συνέχεια το πρωτόκολλο επεκτείνεται μέσω μιας επέκτασης με την υλοποίηση αυτής της μεθόδου, τότε κατά την κλήση της μεθόδου μέσω μιας αναφοράς στο πρωτόκολλο χρησιμοποιείται η στατική διανομή (static dispatch). Αυτό σημαίνει ότι η κλήση της μεθόδου θα κατευθυνθεί στην υλοποίηση από την επέκταση του πρωτοκόλλου, και όχι στην υλοποίηση σε έναν συγκεκριμένο τύπο, ακόμα και αν ο τύπος την υπερκαλύπτει.

Με άλλα λόγια, οι μέθοδοι που υλοποιούνται σε επεκτάσεις πρωτοκόλλων δεν υποστηρίζουν την δυναμική διανομή (dynamic dispatch), σε αντίθεση με τις υποχρεωτικές μεθόδους του πρωτοκόλλου που υλοποιούνται στους τύπους.

Παράδειγμα:

protocol MyProtocol {
    func requiredMethod()
}

extension MyProtocol {
    func requiredMethod() {
        print("Προεπιλεγμένη υλοποίηση στην επέκταση")
    }
}

struct MyStruct: MyProtocol {
    func requiredMethod() {
        print("Υλοποίηση στο MyStruct")
    }
}

let instance: MyProtocol = MyStruct()
instance.requiredMethod() // Θα εμφανίσει "Προεπιλεγμένη υλοποίηση στην επέκταση"

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι μέθοδοι από επεκτάσεις πρωτοκόλλων δεν περιλαμβάνονται στον πίνακα κλήσεων εικονικών μεθόδων (vtable) και καλούνται άμεσα.