class Foo { bar = 1; bla = () => console.log(this.bar); baz = function () {console.log(this.bar);}; } new Foo().bla(); new Foo().baz(); Πες το σύντομα ως εξής: `this` δεν είναι πεδίο ορατότητας, αλλά το πλαίσιο κλήσης της λειτουργίας. Ορίζεται όχι εκεί που δηλώνεται η λειτουργία, αλλά πώς καλείται. Μπορείς να προσθέσεις 3-4 κανόνες: - Συνήθης κλήση λειτουργίας — το `this` είναι συνήθως undefined σε strict mode. - Μέθοδος αντικειμένου — το `this` δείχνει στο αντικείμενο στα αριστερά της τελείας. - call / apply / bind — επιτρέπουν να ορίσεις ρητά το `this`. - Βέλτιστες λειτουργίες — δεν έχουν το δικό τους `this`, το παίρνουν από το εξωτερικό πλαίσιο.

this — это не область видимости, а контекст вызова функции. Он определяется не там, где функция объявлена, а там, как она вызвана.

Правила:

• Обычный вызов функции — this обычно undefined в strict mode.
• Метод объекта — this указывает на объект слева от точки.
• call / apply / bind — позволяют явно задать this.
• Стрелочные функции — своего this не имеют, берут его из внешнего контекста.

В твоём примере:

class Foo {
  bar = 1;
  bla = () => console.log(this.bar); // стрелочная, this из Foo
  baz = function () {console.log(this.bar);}; // обычная, this зависит от вызова
}

new Foo().bla(); // this — объект Foo, выведет 1
new Foo().baz(); // this — объект Foo, выведет 1

Если вызвать baz отдельно, например, const f = new Foo(); const fn = f.baz; fn(); — this будет undefined или глобальным объектом.