Αυτή είναι μια πρακτική προσέγγιση — διακριτικά tokens και ένα συνεπές μοτίβο περιτύλιξης αποτρέπουν τις "μοναδικές" διορθώσεις και καθιστούν τις αποφάσεις ευθυγράμμισης ελεγχόμενες στο Storybook. Πώς αποφασίζετε πότε ένα οπτικό "σπρώξιμο" (όπως η ρύθμισή σας των -2px) ανήκει ως παγκόσμιο token έναντι μιας εξαίρεσης που περιορίζεται σε ένα συστατικό, και πώς διαχειρίζεστε αυτή την απόφαση;