Docker ishga tushirilgan konteynerlar o'rtasida izolatsiyani qanday ta'minlaydi?

Docker Linux operatsion tizimining bir nechta asosiy mexanizmlari yordamida konteynerlar o'rtasida izolyatsiya ta'minlaydi:

1. Namespaces (nomlar fazasi) — jarayonlar, tarmoq, fayl tizimi va boshqa resurslarni izolyatsiya qiladi. Masalan:

   • PID namespace — jarayonlarni izolyatsiya qiladi, shunda bir konteynerdagi jarayonlar boshqalarini ko'rmaydi.
   • Tarmoq namespace — har bir konteyner uchun alohida tarmoq interfeyslari va IP manzillar.
   • Mount namespace — fayl tizimini izolyatsiya qiladi.

2. Control Groups (cgroups) — har bir konteynerning CPU, xotira, disk, tarmoq resurslaridan foydalanishini cheklaydi va nazorat qiladi, shunda bir konteyner boshqalarning ishlashiga ta'sir qilmaydi.

3. Union File Systems (OverlayFS, AUFS va boshqalar) — har bir konteyner uchun umumiy asosiy tasvir ustida izolyatsiyalangan fayl tizimlarini yaratishga imkon beradi.

4. Capabilities va Security Modules (masalan, SELinux, AppArmor) — konteyner ichidagi jarayonlarning huquqlarini cheklaydi, xavfsizlikni oshiradi.

Shu tarzda, Docker yadro imkoniyatlaridan foydalanib, yengil, izolyatsiyalangan muhitlar yaratadi, ular bir-biridan mustaqil ishlaydi.