Hataların ciddiyet seviyesi (severity) sınıflandırması neye bağlıdır?

Hataların ciddiyet seviyesi (severity) sınıflandırması öncelikle hata ile sistemin çalışma durumu, fonksiyonelliği ve kullanıcı ile etkileşimi üzerindeki etkisinin derecesine bağlıdır.

Ciddiyeti belirleyen temel faktörler:

• Ana fonksiyonellik üzerindeki etki: Ürünün oluşturulma amacına uygun temel fonksiyonların gerçekleştirilmesini ne kadar engellediği.
• Kullanıcı üzerindeki etki seviyesi: Hatanın ürün kullanımını imkansız hale getirip getirmediği, rahatsızlık verip vermediği veya sadece küçük bir rahatsızlık yaratıp yaratmadığı.
• Alternatif çözüm imkanı: Hatanın aşılabilip aşılmadığı ve işi devam ettirmeye imkan tanıyıp tanımadığı veya tamamen engelleyip engellemediği.
• Oluşma sıklığı: Kullanıcının bu hatayla ne kadar sık karşılaştığı.
• Veri kaybı riski: Hata kullanıcı verilerinin kaybına veya zarar görmesine neden olabilir mi?
• Güvenlik üzerindeki etkisi: Hata veri veya sistem güvenliği için bir tehdit oluşturuyor mu?
• Gereksinimlere uyum: Hatanın belirlenen gereksinimleri ne kadar ihlal ettiği.

Standart severity seviyeleri (projeye göre değişebilir):

• Blocker: Kritik hata, ana fonksiyonelliğin kullanılmasını imkansız hale getirir veya sonraki testleri engeller. Derhal düzeltilmelidir.
• Critical: Ana fonksiyonelliği etkileyen ciddi hata, ancak bir alternatif çözüm yolu olabilir. Kullanıcı deneyimini önemli ölçüde kötüleştirir.
• Major: İkinci dereceden fonksiyonelliği etkileyen veya ciddi rahatsızlıklar yaratan önemli hata, ancak ürün tamamen kullanılamaz hale gelmez.
• Minor: Görsel gösterim, kullanılabilirlik veya ikincil fonksiyonellik ile ilgili küçük hata, ana işlevi etkilemez.
• Trivial/Cosmetic: İşlevselliği veya kullanım kolaylığını etkilemeyen küçük hata (örneğin, yazım hataları).

Her seviyeye ilişkin net kriterlerin olması ve bunların ekip ve paydaşlar ile uyum içinde olması, hataların tutarlı şekilde değerlendirilmesini sağlar.