HTTP durum kodları nelerdir ve nasıl gruplanırlar?

HTTP durum kodları, istemcinin isteğine yanıt olarak sunucu tarafından döndürülen üç basamaklı sayılardır. Bunlar, isteğin başarıyla tamamlanıp tamamlanmadığını veya bir hata olup olmadığını gösterir.

Durum kodlarının gruplandırılması ilk rakamına göre yapılır:

• 1xx (Bilgilendirici): İstek kabul edildi ve işleme alınıyor.
  • 100 Continue: Sunucu, isteğin başlıklarını aldı ve istemci, isteğin gövdesini göndermeye devam etmelidir.
  • 101 Switching Protocols: Sunucu, istemcinin protokol değişikliği talebini kabul eder.
• 2xx (Başarılı): İstek başarıyla işlendi.
  • 200 OK: Başarılı HTTP istekleri için standart yanıt.
  • 201 Created: İstek başarılı oldu ve yeni bir kaynak oluşturuldu.
  • 204 No Content: İstek başarılı, ancak yanıt gövdesi içermiyor.
• 3xx (Yönlendirmeler): İsteğin tamamlanması için ek işlem gerekir.
  • 301 Moved Permanently: İstenen kaynak kalıcı olarak yeni URI'ye taşındı.
  • 302 Found: İstenen kaynak geçici olarak başka bir URI'de bulunuyor.
  • 304 Not Modified: Kaynak, son istekte değişmedi.
• 4xx (İstemci Hataları): İstek, istemci hatası içeriyor.
  • 400 Bad Request: Sunucu, hatalı sözdizimi nedeniyle isteği işleyemiyor.
  • 401 Unauthorized: Kayda erişim için kimlik doğrulama gerekiyor.
  • 403 Forbidden: Sunucu isteği anladı, ancak yerine getirmiyor.
  • 404 Not Found: İstenen kaynak sunucuda bulunamadı.
• 5xx (Sunucu Hataları): Sunucu, isteği yerine getiremedi.
  • 500 Internal Server Error: Sunucuda dahili bir hata oluştu.
  • 502 Bad Gateway: Sunucu, bir ara sunucudan geçersiz yanıt aldı.
  • 503 Service Unavailable: Sunucu şu anda istekleri işleyemiyor.

Testler için en sık kullanılanlar: 200, 201, 204, 301, 302, 304, 400, 401, 403, 404, 500, 503.