Birleştirilmiş arayüzün temel ilkeleri nelerdir?

Tek bir arayüz ilkeleri (aynı zamanda RESTful API tasarım ilkeleri olarak da bilinir, ancak diğer dağıtılmış sistemlere de uygulanabilir):

1. Kaynakların tanımlanması: Adreslenebilir her bilgi parçası benzersiz bir kimliğe sahip olmalıdır. İstemci, bu kimlikleri kullanarak kaynaklarla etkileşime girer.
2. Temsiller aracılığıyla kaynakların manipüle edilmesi: İstemci, kaynağın bir temsilini (örneğin JSON veya XML formatında) alır ve kaynağın durumunu değiştirebilir, değiştirilmiş temsili sunucuya geri gönderir.
3. Kendi kendini açıklayan mesajlar: İstemci ve sunucu arasındaki her mesaj, tam olarak yorumlanması için yeterli bilgiyi içermelidir. İstemci, harici bilgilere veya sunucudaki oturum durumuna güvenmemelidir.
4. Uygulama Durumunun Motoru olarak Hipermedya (HATEOAS - Hypermedia As The Engine Of Application State): Sunucu, yanıtlarında, sonraki olası eylemleri veya ilişkili kaynakları gösteren hipermetin bağlantıları (bağlantılar) sağlamalıdır. İstemci, bu bağlantıları takip ederek uygulamada gezinir, önceden belirlenmiş URL'lere veya mantığa güvenmek yerine.
5. İstemci-sunucu mimarisi: İstemci (kullanıcı arayüzünü yöneten ve istekleri başlatan) ile sunucu (verileri depolayan ve istekleri işleyen) arasında net bir ayrım. Bu ayrım, ölçeklenebilirliği ve istemci taşınabilirliğini artırır.
6. Durumsuzluk (Stateless): Her istemci isteği, sunucunun anlayıp işleyebileceği tüm bilgileri içermelidir. Sunucu, istemci oturum durumunu tutmaz. Bu, sunucunun ölçeklenebilirliğini ve arızalara dayanıklılığını artırır.

Bu ilkelerin uygulanması, ölçeklenebilir, esnek ve kolay bakım yapılabilir dağıtılmış sistemlerin oluşturulmasına katkıda bulunur.