Derleme (build) nereden geliyor?

Yazılımın derlenmesi (build), projenin kaynak kodunun derlenmesi, bağlanması ve gerekli kaynaklar (kütüphaneler, yapılandırma dosyaları, görüntüler vb.) ile birlikte tek bir çalıştırılabilir veya dağıtılabilir paket haline getirilmesi sürecinin sonucudur.

Manuel derleme sırasında, geliştirici bu adımları manuel olarak veya kendi yerel bilgisayarında betikler kullanarak gerçekleştirir. Otomatik derleme sırasında, Jenkins, GitLab CI, GitHub Actions, TeamCity ve diğerleri gibi sürekli entegrasyon (CI) sistemleri kullanılır.

Otomatik derleme süreci yaklaşık olarak şu şekildedir:

1. Tetikleyici: Bir depo değişikliği (örneğin, belirli bir dalda yapılan commit) veya zamanlanmış derleme çalıştırması, derleme boru hattını başlatır.
2. Kodu alma: CI sistemi, sürüm kontrol sisteminden (Git, SVN vb.) güncel kaynak kodu alır.
3. Derleme: Proje yapılandırmasına göre derleme komutları çalıştırılır (örneğin, mvn clean package, npm build, dotnet publish). Bu aşama, kaynak kodunun derlenmesini, birim testlerin yapılmasını ve derleme artefaktlarının oluşturulmasını içerir.
4. Testler: Farklı otomatik test türleri (entegrasyon, e2e vb.) çalıştırılabilir.
5. Paketleme: Derleme artefaktları uygun formata (Java için WAR/JAR, Docker imajı, NPM paketi, msi vb.) paketlenir.
6. Yayınlama: Hazır olan artefakt (build), artefakt deposuna (Nexus, Artifactory, Docker Registry) yayınlanır ve buradan dağıtım veya ek testler için alınabilir.

Bu şekilde, derleme, genellikle depo değişikliklerinden sonra CI sistemi tarafından gerçekleştirilen kaynak kodunun derlenmesi, bağlanması ve paketlenmesi otomatik veya manuel bir süreçten alınır.