Bir projede arayüzlerin ayrılmasının haklı olduğu bir örnek verebilir misiniz?

Arayüzlerin bölünmesi, büyük bir arayüze sahip olup her zaman tüm müşteriler için gerekli olmayan birçok yöntemi içerdiğinde haklıdır. Örneğin, bir iOS projesinde, protokolü daha dar birkaç protokole ayırabilirsiniz, böylece farklı sınıflar yalnızca gerçekten ihtiyaç duydukları yöntemleri uygular. Bu, kodun okunabilirliğini artırır ve bakımı kolaylaştırır.

Örnek: MediaPlayable adlı bir protokol var ve play(), pause(), stop(), record() yöntemlerini içeriyor. Bir sınıf sadece oynatmadan sorumluysa, record()'u uygulamasına gerek yoktur. Bu durumda, iki protokol halinde ayırabilirsiniz:

protocol MediaPlayable {
    func play()
    func pause()
    func stop()
}

protocol MediaRecordable {
    func record()
}

Bu şekilde, sınıflar yalnızca ihtiyaç duydukları arayüzleri uygular.