Duruma ve kullanılan uygulamaya bağlı olarak hangi tür hacmi kullanırdınız?

• EmptyDir: Sadece pod canlı olduğu sürece var olan geçici veriler. Önbellekler, pod içi günlükler için kullanışlıdır.
• HostPath: Pod’un çalıştığı küme düğümündeki dosyalara erişim. Dikkatli kullanılır, örneğin düğümün sistem günlüklerine erişim için.
• NFS: Birden fazla pod veya uygulama tarafından erişilmesi gereken ortak depolama, örneğin dosya sunucusu veya ortak yapılandırma.
• PersistentVolumeClaim (PVC) ve StorageClass destekli: En çok tercih edilen ve önerilen yöntem. Dinamik olarak kalıcı depolama ayırmaya imkan tanır, altyapı detaylarından soyutlar. Veritabanları, mesaj kuyrukları, uygulama kalıcı verileri için idealdir (web uygulamaları, CMS).
• ConfigMap/Secret: Konfigürasyon ve hassas verilerin pod’a gömülmesi. Yüklenmeyen ve sık değişen yapılandırma verileri, şifreler, tokenler için kullanılır.

Seçim şu faktörlere bağlıdır:

• Veri yaşam döngüsü: Geçici mi yoksa kalıcı mı?
• Paylaşım: Verilere birkaç pod’dan erişim gerekebilir mi?
• Veri hassasiyeti: Gizli bilgiler saklanmalı mı?
• Entegrasyon bağımlılığı: Belirli bir düğüme bağlı olmak istiyor muyuz?
• Performans: IOPS ve bant genişliği gereksinimleri nelerdir?

Örnekler:

Uygulama	Hacim türü	Sebep
Veritabanı	PVC (örneğin, gp2 veya io1 destekli)	Kalıcı, kritik veriler, yüksek IOPS performansı.
Web sunucusu (Stateless)	EmptyDir (önbellek için), ConfigMap (konfigürasyon için)	Geçici önbellek, yapılandırma. Ana veriler pod’da saklanmaz.
CMS (Wordpress)	PVC (içerik dosyaları için), PVC (veritabanı için)	Kalıcı site verileri, kalıcı veritabanı verileri.
Günlük toplayıcı	HostPath (düğümdeki günlük dosyalarına erişim)	Düğümün dosya sistemine erişim.