Нархгузории асоси бар асоси арзиш чӣ гуна аст?

Нархгузории асосёфта ба арзиш — ин стратегияи нархгузорӣ аст, ки дар он нархи маҳсулот ё хизматрасонӣ дар асоси арзише, ки онҳо ба муштарӣ меоранд, муайян карда мешавад, на дар асоси хароҷот ё нархҳои рақибон. Яъне, нарх дар асоси эҳсоси фоида ва манфиат барои харидор шакл мегирад.

Масалан, агар нармафзор кӯмак кунад, ки ширкат вақти зиёдеро ва захираҳоро сарфа кунад, нарх ин сарфакориро инъикос мекунад, на танҳо хароҷоти таҳия. Ин муносибат талаб мекунад, ки фаҳмиши амиқи ниёзҳои муштариён ва арзёбии арзишашон дошта бошад.

Афзалиятҳои нархгузории асосёфта ба арзиш:

• Афзоиши фоида тавассути инъикоси дуруст арзиш.
• Беҳтар кардани ҷойгиршавии маҳсулот дар бозор.
• Кам кардани рақобати нарх.

Норасоиҳо:

• Муҳаққиқоти дақиқи арзиш барои сегментҳои гуногунро душвор месозад.
• Талаб мекунад, ки тадқиқоти сифатӣ ва иртибот бо муштариён анҷом дода шаванд.