Тавзеҳ диҳед дар бораи консепсияи васеъкунии уфуқӣ дар системаҳо ва дар кадом ҳолатҳо истифода мешавад.

Кушодани вертикалӣ маънои афзоиши иқтидори як сервер ё нодаи системаро тавассути илова кардани захираҳо дорад: процессорҳо, хотираи RAM, фазои диск ва ғайра.

Барои истифода мебаранд, вақте:

• Бояд иҷрои сервери мавҷударо бидуни тағир додани архитектураи барнома беҳтар кард.
• Система барои кор дар тақсимнашуда ё ба осонӣ масштабшаванда нест.
• Тезтар беҳтар кардани иҷрои кор лозим аст, бе татбиқи қарорҳои мураккаби кластер.

Масалан, агар шумо базаи додаҳо дар як сервер дошта бошед ва бор зиёд шавад, метавонед шумораи ядрои CPU ва миқдори хотираро зиёд кунед, то даркориро тезтар иҷро кунед.

Афзалиятҳои масштабкунии вертикалӣ:

• Маҳдудияти физикӣ барои захираҳои як сервер вуҷуд дорад.
• Таҷҳизоти қавӣ метавонад гарон бошад.

Барои муқоиса, бо масштабкунии уфуқӣ (илова кардани серверҳои нав), масштабкунии вертикалӣ осонтар аст, аммо дар ҳолатҳои борҳои калон камтар чандир аст.