Кадом меъёри сифатии агентиро дар истеҳсолот пайравӣ мекунед?

Дар истеҳсолот, барои арзёбии сифати агент (масалан, агенти LLM), одатан меъёрҳои зеринро назорат мекунанд:

• Дақиқӣ (Accuracy) — ки қадар ҷавобҳои агент ба интизорӣ мувофиқат мекунанд.
• Вақти ҷавоб (Latency) — суръати истеҳсоли ҷавоб.
• Дарки нокомӣ (Failure rate) — зудӣ ё камбуди хатоҳо ё ҷавобҳои нодуруст.
• Индикаторҳои қаноатмандии корбар (User satisfaction) — баҳогузорӣ ё фикру мулоҳизаҳои корбарон.
• Дарки такрорӣ (Re-query rate) — чанд маротиба корбарон саволро такрор мекунанд, зеро ҷавоби қаноатбахш нест.
• Покрӣ (Coverage) — ки чӣ қадар агент мавзӯъҳо ё вазифаҳоро фаро мегирад.
• Истифодаи захираҳо — бор дар қувваи ҳисоббарорӣ.

Барои агентҳои LLM, инчунин муҳим аст, ки назорат кунанд:

• Таркиби ҷавобҳо — барои пешгирии ягонагӣ.
• Бехатарӣ ва ахлоқ — набудани мундариҷаи токсикӣ ё нолозим.

Ин меъёрҳо кӯмак мекунанд, ки сифати агент нигоҳ дошта шавад ва фаъолияти онро дар шароити воқеӣ беҳтар кунанд.