Чӣ гуна натиҷаҳои эҳтимолии (potential outcomes) Rubin ҳастанд?

Натиҷаҳои эҳтимолӣ як консепсия аз inference-и сабабӣ мебошанд, ки Доналд Рубин пешниҳод кардааст. Онҳо барои расмӣ кардани таъсирҳои сабабӣ истифода мешаванд.

Ҳикоя ин аст, ки барои ҳар як объект (масалан, як шахс) чанд натиҷаи эҳтимолӣ мавҷуд аст, ки ба вариантҳои гуногуни дахлдор (масалан, табобат ё набудани он) мувофиқат мекунанд. Аммо дар воқеъ, мо танҳо яке аз ин натиҷаҳоро мебинем — он, ки дар натиҷаи дахлдор воқеӣ рух додааст.

Масалан, барои бемор:

• Y(1) — натиҷаи эҳтимолӣ агар бемор табобат гирад.
• Y(0) — натиҷаи эҳтимолӣ агар бемор табобат нагирад.

Вазифаи таҳлили сабабӣ арзёбии фарқият байни ин натиҷаҳои эҳтимолӣ (таъсири табобат) аст, ҳарчанд мо наметавонем ҳардуи онҳоро ҳамзамон барои як объект мушоҳида кунем.

Ин консепсия асоси усулҳои арзёбии таъсирҳои сабабӣ, монанди озмоишҳои назоратӣ ва усулҳои маълумоти назоратӣ (масалан, мувофиқат, тағйирёбандаҳои асбобӣ) мебошад.