Маслиҳат диҳед, ки мисолҳои қарорҳои меъморӣ, ки хато ё бенатиҷа буданд, ва сабабро шарҳ диҳед?

Грешни или неефикасни архитектонски решенија во Go често се поврзани со погрешна примена на принципите на јазикот и моделите:

• Премногу голема монолитна структура. Кога целиот код е концентриран во еден пакет или датотека, тоа го отежнува одржувањето и тестирањето.
• Недостиг од интерфејси за апстракции. Во Go, интерфејсите овозможуваат лесна замена на имплементациите, но ако не се користат, кодот станува крут.
• Користење на глобални променливи за состојбата. Ова води до проблеми со конкуренцијата и тестирањето.
• Неправилно управување со горутините. На пример, стартување на горутини без контрола врз нивното завршување или без контекст, што доведува до протекување на ресурси.
• Прекумерна употреба на канали таму каде што се доволни едноставни функции. Каналите се добри за синхронизација, но нивната погрешна примена ја комплицира кодот.

Пример за лошо решение — стартување на горутина без контекст и контрола:

func process() {
    go func() {
        // бесконечен циклус без можност за застанување
        for {
            // работа
        }
    }()
}

Побрзо е да се користи контекст за откажување:

func process(ctx context.Context) {
    go func() {
        for {
            select {
            case <-ctx.Done():
                return
            default:
                // работа
            }
        }
    }()
}