Kako se razlikuju statička i dinamička tipizacija u programskim jezicima?

Статични типизација значи да се типови на променливите одредуваат и проверуваат током компилације. Ова омогуќава да се откријат грешки во типови пред извршувањето на програмата. На пример, во Swift или C++, типот на променливата се наведува јасно или се извлекува од компајлерот, и не може да се промени.

Динамичка типизација значи дека типови на променливите се одредуваат за време на извршувањето на програмата. Ова нуди поголема флексибилност, но грешки во типови можат да се појават само за време на работа. Примери за јазици со динамичка типизација се Python и JavaScript.

Пример во Swift (статичка типизација):

var number: Int = 10
number = "стринг" // Грешка при компилација

Пример во Python (динамичка типизација):

number = 10
number = "стринг"  # Работи без грешки