Koji je najveći nedostatak Ansible?

Najveći nedostatak Ansible-a je njegova performansa pri radu sa velikim infrastrukturnim sistemima. Za razliku od rešenja koja koriste agente (npr. Chef ili Puppet), Ansible se zasniva na SSH konekcijama. To znači da za svaku operaciju, Ansible uspostavlja novu SSH konekciju sa svakim kontrolisanim čvorom.

Problemi povezani sa ovim su:

• Opterećenje na kontrolnom čvoru: Kontrolni server, sa kojeg se pokreću playbook-ovi, mora uspostaviti i održavati više SSH konekcija istovremeno.
• Opterećenje na udaljenim čvorovima: Svaki čvor obrađuje dolazne SSH konekcije i izvršavanje modula. Ovo može izazvati vrhove opterećenja, posebno pri paralelnom pokretanju na mnogim čvorovima.
• Kašnjenja: Uspostavljanje SSH konekcije traje vreme, što usporava izvršenje zadataka u poređenju sa agentima koji stalno održavaju vezu ili koriste druge protokole.
• Nedostatak trajnog stanja: Ansible je bezstanje (ne čuva stanje) u pogledu dugotrajnih pozadinskih procesa. On izvršava operaciju i završava sesiju. Za složenije scenarije nadzora ili kontinuirane sinhronizacije, ovo je manje efikasno od agenta koji može stalno pratiti stanje sistema.

Iako Ansible poseduje mogućnosti za optimizaciju (pipelining, keširanje činjenica), osnovni model rada putem SSH ograničava njegovu skalabilnost u poređenju sa agent-om zasnovanim rešenjima kada se radi o velikom broju istovremenih čvorova.