Koji su postojeći pristupi dizajnu baza podataka?

Glavni pristupi dizajnu baza podataka:

• Normalizacija: Proces organizacije podataka u bazi radi smanjenja redundancije i poboljšanja integriteta. Osnovano na normalnim formama (1NF, 2NF, 3NF, BCNF, 4NF, 5NF).
• Denormalizacija: Suprotan proces normalizacije, pri čemu se namerno uvode redundantni podaci radi poboljšanja performansi upita, često na štetu složenosti ažuriranja.
• Entitet-odnos model (ER model): Grafički model koji se koristi za predstavljanje strukturnih zahteva baze podataka. Opisuje entitete (objekte) i odnose između njih.
• Objektno-orijentisani pristup: Dizajn baza podataka zasnovan na konceptima objektno-orijentisanog programiranja (klase, objekti, nasledjivanje, polimorfizam). Koristi se u objektno-orijentisanim bazama podataka.
• Dimenzionalno modelovanje: Često korišćen pristup za dizajn skladišta podataka i analitičkih baza podataka. Osnovano na tabelama činjenica (događaji) i tabelama dimenzija (kontekst). Primeri: šablon "zvijezda" i šablon "snežna pahulja".

Primeri primene pristupa:

• Normalizacija: Transakcioni sistemi (OLTP), gde je važna integritet podataka i minimizacija redundancije.
• Denormalizacija: Sistemi izveštavanja ili analitike (OLAP), gde je kritična brzina čitanja podataka.
• Entitet-odnos model: Početna faza dizajna relacijskih baza podataka za vizualizaciju strukture.
• Objektno-orijentisani pristup: Sistemi koji su usko integrisani sa objektno-orijentisanim kodom ili korišćenje NoSQL baza podataka usmerenih na objekte (npr. dokument baze).
• Dimenzionalno modelovanje: Izgradnja skladišta podataka, BI izveštaja i analitičkih sistema.