Jaka jest różnica między testem dymnym, ścieżką krytyczną a testem regresji?

Test dymny (Smoke Testing): Sprawdzenie podstawowych, krytycznych funkcji systemu po zbudowaniu lub wdrożeniu, aby upewnić się, że działają one podstawowo. Wykonywane jest szybko i decyduje, czy można przejść do bardziej szczegółowych testów.

Test ścieżki krytycznej (Critical Path Testing): Testy scenariuszy end-to-end, które reprezentują najważniejsze i najczęściej używane procesy biznesowe. Wykonywane są w celu sprawdzenia integralności i funkcjonalności przepływów działań użytkownika.

Test regresji (Regression Testing): Testy mające na celu potwierdzenie, że nowe zmiany w kodzie (poprawki, nowe funkcje) nie zakłóciły istniejącej funkcjonalności systemu i nie spowodowały pojawienia się nowych defektów w wcześniej działających częściach. Wykonywane po każdej zmianie lub buildzie.

Charakterystyka	Test dymny	Test ścieżki krytycznej	Test regresji
Cel	Sprawdzenie podstawowej funkcjonalności po buildzie.	Sprawdzenie kluczowych procesów biznesowych end-to-end.	Sprawdzenie, czy zmiany nie mają negatywnego wpływu na system.
Zakres	Mały, główne funkcje.	Główne, często używane przepływy użytkowników.	Rozległy, obejmuje wszystkie wcześniej działające części.
Kiedy wykonywać	Po każdym buildzie/wdrożeniu.	Na różnych etapach testowania, w tym po dużych wydaniach.	Po każdej zmianie kodu, poprawce błędu, nowej funkcji.
Szybkość	Szybkie.	Zależy od złożoności ścieżki.	Może być długie (często automatyzowane).
Szczegółowość	Niska, powierzchniowa.	Wysoka dla wybranej ścieżki.	Wysoka.
Główny cel	Stabilność i gotowość do dalszych testów.	Poprawność wykonania kluczowych scenariuszy.	Brak wprowadzonych defektów.