Jakimi metodami można było zarządzać wykonywaniem asynchronicznych zadań przed wprowadzeniem składni async/await?

Przed pojawieniem się składni async/await w JavaScript do zarządzania zadaniami asynchronicznymi używano kilku głównych metod:

• Funkcje callback — przekazywanie funkcji, która jest wywoływana po zakończeniu operacji asynchronicznej:

  fs.readFile('file.txt', (err, data) => {
    if (err) throw err;
    console.log(data);
  });
  

• Obietnice (Promises) — obiekty reprezentujące wynik operacji asynchronicznej, z metodami .then() i .catch():

  fetch(url)
    .then(response => response.json())
    .then(data => console.log(data))
    .catch(error => console.error(error));
  

• Biblioteki do zarządzania asynchronicznością — na przykład async.js, które zapewniały wygodne funkcje do wykonywania zadań sekwencyjnie lub równolegle.

Metody te pozwalały organizować kod asynchroniczny, unikać "piekła callbacków" i poprawiać czytelność przed pojawieniem się async/await.