Wyjaśnij różnice między strukturą danych stosu a obszarem pamięci heap.

Stos to struktura danych działająca na zasadzie LIFO (ostatni weszło, pierwszy wyszło). W programowaniu stos jest często używany do przechowywania zmiennych lokalnych i zarządzania wywołaniami funkcji. Jest zorganizowany jako obszar pamięci o stałym rozmiarze, gdzie dane są dodawane i usuwane tylko z jednego końca — szczytu stosu.

Heap (stos) to obszar pamięci dynamicznej używany do przechowywania obiektów i danych, których rozmiar i czas życia nie są znane na etapie kompilacji. Pamięć na heapie jest przydzielana i zwalniana dynamicznie, zazwyczaj za pomocą funkcji takich jak malloc/free w C lub operatora new/delete w C++.

Główne różnice:

• Zarządzanie pamięcią: stos jest zarządzany automatycznie (np. po wyjściu z funkcji zmienne lokalne są usuwane), heap wymaga jawnego zarządzania lub zbieracza śmieci.
• Rozmiar: stos jest zwykle ograniczony rozmiarem, heap jest znacznie większy i bardziej elastyczny.
• Prędkość: operacje na stosie są szybsze, ponieważ to tylko przesunięcie wskaźnika, operacje na heapie są wolniejsze z powodu wyszukiwania wolnego bloku.

Przykład użycia w iOS:

• Zmienne lokalne i parametry funkcji są przechowywane na stosie.
• Obiekty tworzone dynamicznie w Objective-C i Swift są umieszczane na heapie.