Jak opcjonalny jest przechowywany w pamięci w Swift?

Opcjonalny w Swift jest przechowywany w pamięci na jeden z dwóch sposobów:

1. Dla typów, które nie spełniają protokołu _ObjectiveCBridgeable: Reprezentacja Małego/Dużego Opcjonalnego.

   • Mały Opcjonalny: Jeśli rozmiar wartości jest mniejszy lub równy rozmiarowi wskaźnika, Optional dodaje jeden bajt do rozmiaru typu, aby przechowywać flagę (Obecny/Brakujący).
   • Duży Opcjonalny: Jeśli rozmiar wartości jest większy niż rozmiar wskaźnika, Optional używa dwóch "slotów" w pamięci: jeden dla samej wartości (jeśli jest obecna) i jeden dla flagi obecności. Mogą to być dwa sąsiednie segmenty pamięci lub, w bardziej złożonych przypadkach, odwołanie do wartości przydzielonej na stercie.

2. Dla typów spełniających protokół _ObjectiveCBridgeable (np. klasy, niektóre struktury): Reprezentacja wskaźnika Nullable.

   • Jeśli typ jest klasą lub może być reprezentowany jako wskaźnik Objective-C, Optional korzysta z faktu, że wskaźnik może być nil. W tym przypadku nil w Optional jest reprezentowany jako nullowy wskaźnik, a nie-nil Optional jako wskaźnik na obiekt. Jest to bardziej efektywne pod względem pamięci, ponieważ nie wymaga dodatkowego flagi.

Podsumowując, Optional może zajmować nieco więcej miejsca niż podstawowy typ (Mały/Duży Optional), lub tyle samo co wskaźnik (Wskaźnik Nullable). Konkretna reprezentacja jest określana przez kompilator w zależności od typu i jego zdolności do bycia reprezentowanym jako nullable wskaźnik.

// Przykład: Int nie jest `_ObjectiveCBridgeable`, używa Małego/Dużego Optional
var maybeInt: Int? = 10 // Może być Małym Optional

// Przykład: String `_ObjectiveCBridgeable`, może używać Nullable Pointer
var maybeString: String? = "Hello" // Może być Nullable Pointer

// Przykład: Protokół (Any) nie jest `_ObjectiveCBridgeable`, używa Małego/Dużego Optional
var maybeAny: Any? = 5 // Mały/Duży Optional