Czym różnią się statyczne i dynamiczne typowanie języków programowania?

Statyczne typowanie oznacza, że typy zmiennych są określane i sprawdzane podczas kompilacji. Pozwala to na wykrycie błędów typów przed uruchomieniem programu. Na przykład w Swift lub C++ typ zmiennej jest jawnie określony lub wywnioskowany przez kompilator, i nie można go zmienić.

Dynamiczne typowanie oznacza, że typy zmiennych są określane podczas wykonywania programu. Daje to większą elastyczność, ale błędy typów mogą się ujawnić tylko podczas działania. Przykładami języków z dynamicznym typowaniem są Python i JavaScript.

Przykład w Swift (statyczne typowanie):

var number: Int = 10
number = "łańcuch" // Błąd kompilacji

Przykład w Python (dynamiczne typowanie):

number = 10
number = "łańcuch"  # Działa bez błędów