Czym różnią się wzorce Proxy i Bridge pod względem ich przeznaczenia i implementacji?

Wzorce Proxy i Bridge mają różne cele i sposoby implementacji:

• Proxy (Pełnomocnik)

  • Cel: kontrolować dostęp do innego obiektu, dodając dodatkową logikę (np. leniwą inicjalizację, buforowanie, kontrolę dostępu).
  • Implementacja: tworzy się obiekt pełnomocnika, który ma ten sam interfejs co rzeczywisty obiekt i deleguje wywołania, dodając potrzebne zachowanie.

• Bridge (Most)

  • Cel: rozdzielić abstrakcję i implementację, aby można je było zmieniać niezależnie od siebie.
  • Implementacja: abstrakcja zawiera odwołanie do interfejsu implementacji; konkretne implementacje mogą się zmieniać bez zmiany abstrakcji.

Przykład:

• Proxy jest używany, gdy trzeba kontrolować dostęp do zasobożernego obiektu.
• Bridge stosuje się, gdy trzeba obsługiwać różne warianty implementacji i abstrakcji, np. różne platformy lub formaty wyjścia.

W ten sposób Proxy koncentruje się na kontroli dostępu i dodatkowej logice wokół obiektu, a Bridge na rozdzieleniu i niezależnym rozwoju abstrakcji i implementacji.