Czy możesz podzielić się przykładem ulepszenia technicznego w projekcie i opisać jego realizację?

W jednym z moich projektów iOS poprawiłem wydajność ładowania obrazów na liście (UITableView) poprzez wdrożenie pamięci podręcznej i ładowania asynchronicznego.

Implementacja:

• Użyłem NSCache do przechowywania już załadowanych obrazów, aby nie ładować ich ponownie z sieci.
• W metodzie cellForRowAt sprawdzałem, czy obraz jest w pamięci podręcznej; jeśli tak, od razu go wyświetlałem.
• Jeśli obrazu nie ma w pamięci podręcznej, uruchamiałem asynchroniczne ładowanie przez URLSession, po załadowaniu zapisywałem obraz w pamięci podręcznej i odświeżałem komórkę.

Przykład kodu:

let imageCache = NSCache<NSString, UIImage>()

func tableView(_ tableView: UITableView, cellForRowAt indexPath: IndexPath) -> UITableViewCell {
    let cell = tableView.dequeueReusableCell(withIdentifier: "Cell", for: indexPath)
    let urlString = imageURLs[indexPath.row]

    if let cachedImage = imageCache.object(forKey: urlString as NSString) {
        cell.imageView?.image = cachedImage
    } else {
        cell.imageView?.image = nil
        DispatchQueue.global().async {
            if let url = URL(string: urlString),
               let data = try? Data(contentsOf: url),
               let image = UIImage(data: data) {
                self.imageCache.setObject(image, forKey: urlString as NSString)
                DispatchQueue.main.async {
                    if let updateCell = tableView.cellForRow(at: indexPath) {
                        updateCell.imageView?.image = image
                        updateCell.setNeedsLayout()
                    }
                }
            }
        }
    }
    return cell
}

To znacznie zmniejszyło obciążenie sieci i poprawiło płynność przewijania.