Jak określić optymalny poziom ogólnej abstrakcji w rozwoju rozwiązań programowych?

Optymalny poziom abstrakcji to taki, przy którym kod jest wystarczająco uogólniony, aby można go było ponownie używać i był elastyczny, ale nie staje się zbyt skomplikowany i nieczytelny.

Aby go określić, warto:

• Ocenić, jak często powtarza się logika, którą chcesz abstrahować. Jeśli powtórzeń jest mało, być może abstrakcja jest zbędna.
• Upewnić się, że abstrakcja nie utrudnia zrozumienia kodu. Jeśli trzeba napisać wiele dodatkowych klas lub interfejsów, może lepiej je uprościć.
• Stosować zasadę KISS (Keep It Simple, Stupid) — nie komplikować bez potrzeby.
• Sprawdzić, jak łatwo można zmieniać i rozszerzać kod z obecną abstrakcją.

W praktyce jest to balans między ponownym użyciem, wygodą utrzymania a prostotą. Na przykład w iOS często używa się protokołów do abstrakcji, ale nie warto tworzyć zbyt małych protokołów bez realnej korzyści.